Wednesday, September 30, 2020

 



සෑම අක් වැස්සකටම පසු

සියක් වස් හංගාන උන්
ප්‍රේමයේ බිජුවට
ඉබේ පැලවී
සෙමෙන් මැළවී යයි...

පැල නොකරන්නෙමියි
කොතෙක් කල් දත් මුත්
යනෙන තැන්වල තවමත්
උසුලා ඇදෙමි

ප්‍රේමිය

ප්‍රේමය

Sunday, June 14, 2020





ගැඹුරු දියකට ගලක් විසිකර
රළක් නම් තව ඉපදුනේ නැත

තවත් ගැඹුරට එයත් ගිලගෙන
කිසිත් නූනා සේම ඉනු හැර




Sunday, May 24, 2020





නුඹ දමා ගිය පසුත් වැඩුනේය
ප්‍රේමයේ අයිවි අතූ 
හුදෙකලා මේ ගිම්හාන කුටිය තුල
මටත් ඉඩ නොතියාම

Thursday, April 23, 2020



සඳද නැති අමාවක් රෑක
මුහුද මැදට ගිය ගල් වැටියක කොනක
වාඩිලා කලුම කලු සිතිජය දිහාවට
මුහුණ දෙදණ මැද හොවා
ඉකිබිඳිද්දී
ප්‍රදීපාගාර තෙමේ සම්බ විය

අතෝරක් නැති සයුර
මං කියා මුලු රැයම
හිරු එබෙන්නට පෙරව
ඉසිඹු හැඬුමකි නිහඬ

කවම කවදාකවත්
ප්‍රදීපාගාරයක්
ලඟ රැඳුනු ප්‍රේමයක්
නොවෙන බව දැන දැනත්




Monday, April 20, 2020






පහසු නෑ සොඳුරිය
සියලු භග්න ඉච්චා
සංතාප
දෝමනස්ස
ආදර දෙබස්
මෘදු වූ ඇවිටිලි දැවටිලි
එකම එක වචනෙකට
ලඝු කොට
"කෑවාද? " යි
ඇසීම


Thursday, April 2, 2020


ඉඳහිට කඳු වෙත්

පසු කර ගිය ගඟ

නිදුකින් සයුරත 

සිඹීද ලතැවෙන


ගඟට හොරා

මේකුලක මුවාවෙන්

දෑසග දැහැනක 

සතපා සැනහෙන


ගල්පර මතුයේ

හැපි හැපි විසිවෙන

ගඟට රිදේදැයි 

රහසින් වැලපෙන


ගව් සිය දුර සිට

දෑසග කඳුලකි

කිසිත් නූන සේ

නලෙකට මුමුණන







Monday, March 30, 2020



පිපී ඇති රොබරෝසියා
ගලහ පාරේ තැන තැන
තුටු පහටු සැනසිල්ලක


දුටුවෙ නැති මුත් දන්නවා මම

හරියටම ඔබ වාගෙම

Sunday, August 18, 2019






එහෙමමත් දවසක
කලාතුරකින් හවසක
අකුල් මං කටු හැර
බෙහෙත් වැල් මුල් හාරා
වලාකුලු ගිරි හිමේ පීරන
නාඳුනන්නියකට අහුවෙන ලෙස
වන ගුල්ම මැද
ගිලුණු දොරුවක
ගැඹුරු කදුරක
මා දෝමනස්සයන්
සඟවා තබමි

ඔවි
නුඹ ලිහිණි අක්කේ යැයි හඬතැලිය යුතු නැත
කවුරු හෝ පැමිණීමමත් ඇති
අහන්, ආ ගමනම ගියත් ඇති



Saturday, August 3, 2019




සියලු මාර්ග ඵල 
දිග්විජය කල පසු
ඒ ඉසිවරු
වැඩ උන් ගඳකුටිය
අමදිති

හැමදාම මෙන්
අතුනොගා ඉතිරි කල
රොඩු බොඩු සම්භවේ


දුහුවිලි පමණක්
හැඬූ කඳුලෙනි
හැමදාම
අතු ගෑවී යනසොවින්


Monday, July 15, 2019



ඇල්මෙන් කුමන පල
පැල්මකි ගැඹුරු හද

හැල්මෙන් මිදෙන'තර
බැල්මෙන් විඳිනු හැර





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...