Tuesday, September 17, 2013

මනුසත් වෙරළ



ඉර අවරට යත හෙමිහිට
අවසන් එළි බිඳ සමගින
එය නොගනිති උහු සිතකට
සිත්ලූ වෙරළේ හිඳිමින

පය ඈතින් කර ඉක්මන්
හිරු දිවයයි ගිලෙනු රිසින
කෙසරු මිටින් දිය පොඟවා
නා පීරා අවුල් හරිත

රළ නැවතුනි ඉර නැවතුනි
මඳ අසුරක් ඔහේ ගෙවුනි
මුහුද මහා පොකුණක් බඳු
මුඩුම විලස බලා හැරුනි

හාත්පසම අඳුර විදුනි
මූදුබඩම දම් දුල දුනි
අන්තිම බසයත් ගිලිහුනු
සෙයකින් හිරු රවා රැඳුනි

ලත් අවසරයෙන් කැලඹුනු
අවුල් කැරලි හිසකේ ඇති
හම් බෑගය වෙරළ තබා
පොකුණට පා නැගි මිනිසෙකි

දණක් දියේ නොම නැවතී
ඉඟක් දියෙත් නොම නැවතී
නොමසල දිය රැළි නගමින
පිඹලන්නට වුනා හුස්ම

ඇකයේ පුත් වෙරළ දමා
පැන පිහිනා ගිය තවකෙක්
ඔහු බේරා වෙරළ හොවා
බැණ වැදුනා පුතු නොසොයා

දියබරිතව 'මළ මිනිසා'
වැලි ලුණු දිය නොම මිරිකා
හම් බෑගය කිහිලි ගසා
කාල් ගෑය පිල්ලි ලෙසා

දිය රැළි ආපහු බිඳුනා
නෝක්කාඩු ඉර ගිලුනා
රෑ බෝවෙන්නට කලියෙන්
සිතිජ කොනේ ගුලි ගැහුනා

විඩාව දුම් රොටුවෙ රුවා
ලතෝනි දී දනිපනිගා
මහ ගෑණියකගෙ විලසා
රේල්ලුවද මුනු මුනු ගා 
එහි නොරැඳී ඉගිල ගියා


"අපොයි ඕක මහ දෙයක්ද
 මැරෙන්න මහ හේතුවක්ද
 කාගෙත් දුක් කර පින්නං
 දෑහෙ මූණෙ  මූද තියං
 හැම දවසෙම දුක උහුලං
 අපිත් යනව දැකල නැද්ද "




2 comments:

නොතිත් සිතඹර අරා...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...